Κύπρος η αρχή του τέλους για την τουρκία.

  

  Η Κύπρος είναι αυτήν την στιγμή, η ποιο πυκνά στρατιωτικά δομημένη  χώρα τουλάχιστον στην Ευρώπη για τον πληθυσμό και την έκταση της. ( Για εμάς ως ολότητα). Ξεκάθαρα λοιπόν, η τουρκία διάλεξε να εξοπλίση το κατεχώμενο τμήμα της Κύπρου σε τέτοιο βαθμό, που δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας σε κανέναν για το τή σχεδιάζει.

  Επέλεξε το γήπεδο με άλλα λόγια.

Όμως πλέον υπάρχουν τεράστιες διαφορές από το 1974.

Η πρώτη διαφορά, είναι πως υπάρχει ενότητα στα δύο Ελληνικά κράτοι και σεβασμός. 

Η Κύπρος δεν κοίτα μακράν. 

Υπάρχει και αλληλοσυννενόηση στα κυριότερο ζητήματα. 

Η Κύπρος αρχίζει να εξοπλίζετε κα η Ελλάδα δυναμώνει. 

Η τουρκία από την άλλη θεωρεί πως νίκησε το 1974, έχοντας απέναντι μία Κύπρο αποδιοργανωμένη στρατιωτικά και πολιτικά λόγω των τραυματιών γεγονότων του Ιουλίου. Παρόλα αυτά, οι απώλειες των τούρκων ήταν οδυνηρές. 

Τώρα η Κύπρος δεν είναι μόνη. Υπάρχουν Σύμμαχοι, υπάρχει και η Ελλάδα. 

Και εάν η Ελλάδα εμπλακή σε πολεμική σύγκρουση στην Κύπρο, η εμπλοκή των χωρών που έχουν ενεργειακά συμφέροντα στην περιοχή θα εκδηλωθεί με πικίλους τρόπους. Ιδίως αν ανοίξει μέτωπο και στα σύνορα της Ελλάδος η τουρκία.

  Η ήττα είναι αναμενόμενη για την τουρκία, γιατί οι αδυναμίες της στρατιωτικά και ως έμψυχο δυναμικό είναι πλέον εμφανείς.

 Γεωστρατηγικά δεν παίζει τον ίδιο ρόλο όπως πριν λίγα χρόνια. Για αυτό φρόντισε ο ερντογάν. Η αλλοπρόσαλλη πολιτική του, έσπειρε αμφιβολίες στους παραδοσιακούς του Συμμάχους.

  Για τον λόγο αυτό, οι τούρκοι, θα προσπαθήσουν να μπερδέψουν την τράπουλα στέλνοντας στην σύνταξη τον ερντογάν.

  Εάν όμως επιχειρήσουν την κατάληψη της Κύπρου, αυτό θα σημάνει την καταστροφή τους.

Το Ιράκ και η Συρία θα πάρουν τα εδάφη που έχασαν, οι Κούρδοι την αυτονομία τους, η Κύπρος την Ανεξαρτησία της και εμείς την Ίμβρο και την Τένεδο